Jorje Amadu (port. Jorge Leal Amado de Faria; 10 avqust 1912-ci il, İtabuna, Baiya, Braziliya — 6 avqust 2001-ci il, Salvador, Baiya, Braziliya) — Braziliya yazıçısı, ictimai-siyasi xadimi, modernist məktəbin nümayəndəsi.
Bir çox şeyləri bu gün yazmayacam, çünki artıq onlara inanmırdım, amma o zaman onlara inandığım üçün onları dəyişməzdim.
Bu dünyada kim özünü qısqanclıqdan qoruya bilər? İnsanlar başqaları tərəfindən nə qədər qiymətləndirilirsə, vəzifəsi o qədər vacib və şərəfli olur, o qədər tez qəzəbli qısqanclığın hədəfinə çevrilir: palçıq axınları və böhtan okeanları üstünə tökülür.
Deyirlər ki, dənizçinin ürəyi yelkənlərdən əsən külək kimi dəyişkəndir, heç bir limanda kök salmaz. Amma hər bir gəmi öz limanının adını daşıyır, gövdəyə iri hərflərlə yazılmış və hamı üçün görünür. O, çox yerə üzə bilər, uzun illər öz doğma sahilinə toxunmaya bilər, amma limanını unutmayacaq və nə vaxtsa mütləq qayıdacaq. Dənizçinin ürəyi də belədir. Dənizçi tək ona məxsus olan qadını heç vaxt unutmayacaq.
Dəniz ucu və kənarı olmayan bir yoldur, fırtınaları, tufanları və qumun üstünə çıxan köpüklü sörfün incəliyini gizlədir.
Dünya belədir - anlaşılmaz və sürprizlərlə doludur.
Dünyada hansı daşdan hörülürsə-hörülsün, elə bir möhkəm divar tapılmaz ki, insan iradə və fikrinin qarşısını ala bilsin.
Dünyadakı bütün qadınlara sahib ola bilməzsən, amma sınamağa dəyər.
Hara gedirəmsə, Braziliyanı özümlə aparıram, təəssüf ki, özümlə manyok unu gətirmirəm, hər gün nahar və şam yeməyində darıxıram.
Həqiqət gündəlik hadisələrdə, gündəlik hadisələrdə, insanların çoxunun həyatının mürəkkəbləşdiyi xırdalıq və bayağılıqda yatır, yoxsa həqiqətin öz məskəni kədərli insan vəziyyətimizdən qaçmaq üçün bizə verilən yuxudadır?
Məhəbbətin əbədi olmasının səbəbi də budur, çünki o, həmişəlik yenilənir. Ehtiraslar ölür, sevgi qalır.
Mən çox gənc yaşlarımdan ədalətsizliklərə və müxtəlif qərəzlərə qarşı, xüsusən də , şübhəsiz ki, ən alçaq qərəz olan irqçiliyə qarşı mübarizə aparmalı idim. Mən əminəm ki, uzunmüddətli perspektivdə yalnız bir real həll yolu var: irqlərin qarışığında irqçiliyi azaltmaq.
Mən xalqımın həyatından, xalqımın xarakterindən yazmış yazıçıyam. Onu deyə bilərəm ki, Braziliya romanının ən böyük qəhrəmanı Braziliya xalqıdır.
Mən inanıram ki, onun inqilablara səbəb olan və böyük kəşfləri təşviq edən sehr var. Bir qrup insanın arasında Qabrielanı müşahidə etməkdən zövq aldığım heç nə yoxdur. Bilirsən o mənə nəyi xatırladır? Süni gül buketində ətirli gül.
O, xatirələrlə, yenidən yaşanan gözəl anlarla və xoşbəxt xatirələrlə dolu bütöv bir dünyaya sahib idi. Mən demirəm ki, o, xoşbəxt idi və ya əziyyət çəkməyib. Çox əziyyət çəkdi, amma ümidini kəsmədi; yenə də ona verilən şeylərdən qida alırdı. Ancaq kədər onu heç vaxt tərk etmədi. Xoşbəxtliyə qidalanmaq üçün keçmişin xatirələrindən daha çox ehtiyacı var; həm də gələcəyə dair xəyallara ehtiyacı var.
