Azərbaycan atalar sözləri/X

Vikisitat saytından
Jump to navigation Jump to search
< Azərbaycan atalar sözləri
  • Xadim ilə ağ ata qulluq edənin üzü ağarmaz.
  • Xain adam xoflu olar, kor ürkəyən.
  • Xain dost, dəli düşmən, göz tikər ölən günə.
  • Xain gözdən, mərd üzdən bilinər.
  • Xain xəyanətinin cəzasını mütləq çəkər.
  • Xain xofli olar, kor hürkən.
  • Xain qorxaq olar.
  • Xain suçlu olar.
  • Xainə sürü göndər, yenə cibin güdər.
  • Xal üzün bəzəyidir.
  • Xala evinə dadanan, ər evində dayanmaz.
  • Xalam bildi - aləm bildi.
  • Xalam gəzəyən olsa idi, bizə də gələrdi.
  • Xalam kişi olsa idi, ona dayı deyərdim.
  • Xalamdan bir dilək dilərəm, versə də xalamdır, verməsə də.
  • Xalamın saqqalı olsaydı, mən ona dayı deyərdim.
  • Xalça salan özü oturar.
  • Xalına bax, xalı toxu.
  • Xalını xovuna sığallarlar.
  • Xalının tozu tükənər, dəlinin sözü tükənməz.
  • Xalq gedər quş gətirər, Xanalı bayquş gətirər.
  • Xalq kəsən barmaq qanamaz.
  • Xalq qız verib quda qazandı, biz qız verib qada qazandıq.
  • Xalq necə, biz də elə.
  • Xalqa adətdir, bizə bidət?.
  • Xalqa it hürəndə, bizə də çaqqal ulayar.
  • Xalqa qarın ağrısı gələndə bunun tuman bağı əlindədi.
  • Xalqın ağzı faldır.
  • Xalqın ağzını bağlamaq olmaz.
  • Xalqın eybini söyləyən, özü eyibli olar.
  • Xalqın fikrini çəkib qocalmaqdansa, öz dərdini çək, ucal.
  • Xalqın qapısını el döyür, bizim qapımızı - yel.
  • Xalqın sədası, haqqın nidasıdır.
  • Xalqınkı ipək olur, bizimki köpək.
  • Xallı üz göyçək olar.
  • Xaltanı aslan boynuna vurmazlar.
  • Xalvar sənin evində, talvar sənin evində, daş vurarsan toz çıxar, nə var sənin evində?
  • Xam atı minməkdən, çullamağı çətindir.
  • Xam dəmir döyülməz.
  • Xam yer axtarır bostan atmağa.
  • Xamın gözü böyük olar.
  • Xamır yeyənə etibar yoxdu.
  • Xan arıqlayanda rəiyyətin canı çıxar.
  • Xan evi - bəla evi.
  • Xan eylər xan divanı.
  • Xan qapısında işləyənin ayağını daş aparar.
  • Xan qulluğuna gedən atlı gedər, piyada qayıdar.
  • Xan məni dindirdi.
  • Xana nökər olanın börkü haça olar.
  • Xana yaradı, bəyə yaradı, keçəl Xondi, sənə yaramadı?!
  • Xandan gələn nökərəm, dişlərini tökərəm.
  • Xanəndə məclisin bəzəyidir.
  • Xanım-xanım dedilər, axçacığım yedilər, eylə ki, axşam qurtardı, zır tut xanım, dedilər.
  • Xanım xanım dedilər, var-yoxunu yedilər.
  • Xanım qıran qabın səsi çıxmaz.
  • Xanım qırsa - qəza, nökər qırsa cəza.
  • Xanım qız xalasına oxşar, yaxşı oğlan – dayısına.
  • Xanım sındıran qabın səsi çıxmaz.
  • Xanın gözü dörd olar.
  • Xanla plov yemirəm, bığlarım yağa batar.
  • Xaraba şəhərə qala nə lazım.
  • Xarabadan tüstü çıxmaz.
  • Xasiyyətini bilmədiyin atın arxasına keçmə.
  • Xasiyyətini bilmədiyin itin quyruğunu əlləmə.
  • Xata xata üstündən gəlməsə, bir xataya nə var.
  • Xata məndən, əta səndən.
  • Xeyir Allahdan, şər şeytandan.
  • Xeyir de, xeyir taparsan.
  • Xeyir xeyri tapar, şər də şəri.
  • Xeyir xəbər ağır ayaq olar.
  • Xeyir içində şərim olunca, şər içində xeyrim olsun.
  • Xeyir ilə şər qardaşdır.
  • Xeyir istə qonşuna, xeyir çıxsın qarşına.
  • Xeyir iş yerdə qalmaz.
  • Xeyir işi uzatma, şərrə dönər; şər işi uzat ki, xeyrə dönər.
  • Xeyir ver, xeyir görəsən.
  • Xeyir verən yalandan ziyan verən doğru yaxşıdır.
  • Xeyir verməyən qohumdan yad yaxşıdır.
  • Xeyirxah adam yaddan çıxmaz.
  • Xeyirlə şər xurcun tayıdır.
  • Xeyirsöyləməzdən xeyir olsaydı, adını Xeyrulla qoyardılar.
  • Xeyirsöyləməzə dedilər: «Xeyir söylə, səfərdən gələndə sənə sovqat gətirərəm» Dedi: «Bəlkə getdin, gəlmədin, indidən ver».
  • Xeyrat babamın, gərək toy özümün.
  • Xeyrat halvasından qarın doymaz.
  • Xeyri yoxdur çaxırın, içmə, açar paxırın.
  • Xəbər almaq eyib deyil, bilməmək eyibdir.
  • Xəbərçi dosta da böhtan atar.
  • Xəbərçi yalançı olar.
  • Xəbəri uşaqdan öyrən.
  • Xəcalət düşmənin olsun.
  • Xəlbircən evi olanın, gözləri qədər dərdi var.
  • Xəlvəti halva yeyənin sirrini Allah bilir.
  • Xəmir suyu çox götürər.
  • Xəmiraşı – bəylər aşı, umac onun yoldaşı.
  • Xəmiri bir yerdə yoğrulubdur.
  • Xəncər bir nəfəri kəsər, dil min nəfəri.
  • Xəncər çıxdı, qan çıxdı.
  • Xəncər yarası gedər, dil yarası getməz.
  • Xəncər yarası sağalar, namus yarası sağalmaz.
  • Xəngəl qaşıqda, xaşıl barmaqda.
  • Xəsis acgöz olar.
  • Xəsis bazarda vicdanını da satar.
  • Xəsis havanı udanda da xəsislik edər.
  • Xəsis ilə comərdin xərci birdir.
  • Xəsis zalım olar.
  • Xəsisdən alınan yumurtanın sarısı olmaz.
  • Xəsisdən qışda buz almaq olmaz.
  • Xəsisə zəhər versən, pulsuzdur deyə içər.
  • Xəsisin barmağından da qan çıxmaz.
  • Xəsisin dostu olmaz.
  • Xəsisin qarnı doysa da, gözü ac olar.
  • Xəsisin malı arvadın sonrakı ərinə qalar.
  • Xəsisin malı öləndən sonra bəlli olar.
  • Xəstə başında ulu oturar.
  • Xəstə həkimdən dərman istəməzlər.
  • Xəstə tələsər, armud vaxtında yetişər.
  • Xəstə yat xətir üçün, nanəcibə əl uzatma, bir tikə fətir üçün.
  • Xəstə yatan ölməz, əcəli yetən ölər.
  • Xəstə yatmaq, xəstəyə baxmaqdan yaxşıdır.
  • Xəstəlik atlı gəlir, piyada gedir.
  • Xəstəlik putnan gələr, mısqalnan çıxar.
  • Xəstəni döşəkdə saxlarlar, uşağı beşikdə.
  • Xəstənin işi qalar, astanın işi qalmaz.
  • Xəstənin qızıl taxt nəyinə gərək?
  • Xəstənin qüvvəti olmaz.
  • Xəstəyə döşək, aca çörək lazımdır.
  • Xəstəyə naz eləmək həkimə yaraşmaz.
  • Xəstəyə yuxu şəfadır.
  • Xəşil bişirmək bilmir, aşpazlıq iddiası edir.
  • Xəta xəta üstündən gəlməsə, bir xətaya nə var?
  • Xəta insandan baş verər.
  • Xəta məndən, əta səndən.
  • Xəta xətanın üstündən gələndə bir xətaya nə var ki?
  • Xətakardan xəta əskik olmaz.
  • Xətir ucundan xəstə yatır.
  • Xətir üçün xəstə yatmaq olmaz.
  • Xəyalsız insan meyvəsiz ağaca bənzər.
  • Xəzinə xarabalıqda tapılar.
  • Xəzinəyə tüpürənin tüpürcəyi öz saqqalına yapışar.
  • Xiffəti qeyrətli edər.
  • Xiyar pulu ilə alınan eşşəyin ölümü suda olar.
  • Xıdır çıxdı – qış çıxdı.
  • Xınalı əl cibə qoyulmaz.
  • Xırçıya qarpız bağışlamazlar.
  • Xırdavatçının andı özünə qənim olar.
  • Xırman döymək kişi işidir.
  • Xırman sonu abdallarındır.
  • Xırman yellə sovuşar, düyün ellə.
  • Xırmana girən porsuq yabanı özünə qəbul edər.
  • Xırmanın axırı dərvişindir.
  • Xırmanın tozu bərəkətli olar.
  • Xış ilə məhsul olmaz, meydan maşın meydanıdır.
  • Xış kötüyə dayanıb.
  • Xışa gedən öküzüm olsun, işə getməyən oğlum olmasın.
  • Xoca bizdə, xurcunu sizdə.
  • Xocalar kağızı tərsindən oxuyar.
  • Xoruz banlamasa, səhər açılmaz?!
  • Xoruz banlayanda gözünü yumar.
  • Xoruz bir kərə bəzənər.
  • Xoruz çox olan yerdə səhər tez açılar.
  • Xoruz elə xoruzdur, nə qocası, nə cavanı!?
  • Xoruz getdi, dava bitdi.
  • Xoruz quyuya baxan kimi baxır.
  • Xoruz olmasa, səhər açılmaz?
  • Xoruz ölmüş, gözü çöplükdə qalmış.
  • Xoruz öz küllüyündə banlar.
  • Xoruz silkələnsə, bir çəngə tük olar, dəvə silkələnsə, bir ulağa yük olar.
  • Xoruza quyruğu da yükdür.
  • Xoruza quyruğu yük olmaz.
  • Xoruzun altından yumurta axtarır.
  • Xoruzun quyruğu görünür.
  • Xoruzun quyruğuna inanım, tülkünün andına? [1]
  • Xoruzun saqqalı ağarsa da bahası on dörd şahıdır.
  • Xoruzun vəzifəsi banlamaqdır.
  • Xoruzunu veriblər qoltuğuna.
  • Xoruzsuz da sabah açılar.
  • Xoş günüm qapılarda keçir.
  • Xoş günün sorağı uzaqlardan gələr.
  • Xoş söz ürəyə qapıdır.
  • Xoş sözlə ilan yuvadan çıxar.
  • Xoşrəftar ol, xoş gün görərsən.
  • Xörəyi doyunca yemə, gözün dalınca qalsın.
  • Xörəyin dadı ağızdadır.
  • Xörəyin yaxşısı - hazır olanıdır.

Mənbə[redaktə]

  • Atalar sözü, Bakı, 2003,
  • Atalar sözü, Bakı, 2004,
  • Atalar sözü. Bakı, 1985

İstinadlar[redaktə]

  1. Atalar sözü, Bakı, 2004, səh.132