Azərbaycan atalar sözləri/Ə

Vikisitat saytından
Keçid et: naviqasiya, axtar
< Azərbaycan atalar sözləri
  • Əbəçi də yük boşaldır, dəvəçi də.
  • Əbləh ilə yüyürən yolda qalar.
  • Əbləh odur dünya üçün qəm çəkər, tanrı bilir, kim qazanar, kim yeyər.
  • Əcəl gəldi, baş ağrısı bəhanə.
  • Əcəl gələndə soruşmaz ki, oğul-uşağın neçədir.
  • Əcələ çarə yoxdur.
  • Ədəbi kimdən öyrəndin? - Ədəbsizdən.
  • Əgər varındı, aləm yarındı, əgər yoxundu - elnən aran toxundu.
  • Əkdiyin noxud, biçdiyin noxud, bazara çıxıb ləbləbi.
  • Əkən biçər, əkməyən nə biçər?!
  • Əkən biçər, qonan köçər.
  • Əkəndə əkməyən xırmanda ağlar.
  • Əkəndə yox, biçəndə yox, yeyəndə ortaq qardaş.
  • Əkiblər yemişik, əkirik yeyərlər!
  • Əkinçi ol, biçinçi olma.
  • Əkinçi yağış istər, yolçu quraqlıq.
  • Əqli kəm canana bax, küsübdür mən dəlidən.
  • Əqrəb etməz əqrabaya əqrabanın etdiyini.
  • Əl ağızdan çox görüb.
  • Əl beş barmaqdı, hərəsi bir boyda.
  • Əl əldən hökm elər.
  • Əl əli yuyar, əl də üzü.
  • Əl məndən, ətək səndən.
  • Əl mərd olar, göz namərd.
  • Əl uzadılan yerə ayaq uzadılmaz.
  • Əl üstə çox əllər var.
  • Əldən gedən ələ gəlməz.
  • Əldən qalan əlli il qalar.
  • Ələdin-ələdin, kəpəyinə nə qatdın?
  • Ələkçinin qıl verəni yanında olar.
  • Ələyi ələnib, xəlbiri göydə förlanır.
  • Əli aşından da olduq, Vəli aşından da.
  • Əli boşa "ağa uyur" deyərlər, əli doluya "ağa buyur" deyərlər.
  • Əli xəmirliyə çörək borc verməzlər.
  • Əli kəsiyin əli kəsikdən xəbəri var.
  • Əli kösöylü sən, otu yanan mən!
  • Əli yanan ağzına təpər.
  • Əliaçığa Allah özü yetirər.
  • Əliəyri hey düzlükdən danışar.
  • Əlim çatmayan armud, babamın xeyratına.
  • Əlimdən tutan olmaz, dalımdan itələyən var.
  • Əlin çatmayan aş, ya qarın ağrıdar, ya baş.
  • Əlin yağlıdır? Çək öz başına.
  • Əlindən iş gəlməyən uzun danışan olar.
  • Əlini qatdın harama, kəşkülü doldur qalama.
  • Əlini qısa eylə, dilin uzun olsun.
  • Əmək insanı ucaldır.
  • Əmək qızıl bilərzikdir.
  • Əməksiz yemək olmaz.
  • Ən böyük zalım məzlumun özüdür.
  • Əncir yemədin getdin, dərdin demədin getdin.
  • Əppək ələkdən keçər, insan çiləkdən.
  • Ər - arvadın savaşı, yaz gününün yağışı.
  • Ər atanı el atar, ər tutanı el tutar.
  • Ər çörəyi ər boğazında qalmaz.
  • Ər çörəyi ər yanında borc olar.
  • Ər eldəndi, oğul beldən, qardaşa canım qurban.
  • Ər evi - ədəb evi.
  • Ər olan çörəyini daşdan çıxardar.
  • Ərə getmək gələndə böyük bacı olur, ev süpürmək gələndə kiçik bacı.
  • Ərəb öldü, qan düşdü.
  • Ərənlər üçəcən deyiblər.
  • Əri döymüş arvadı it də tutdu bir yandan.
  • Ərim (atam, dədəm) üçün yer saldım, gəldi qalayçı yatdı.
  • Ərlə arvadın torpağı bir yerdən götürülüb.
  • Ərli də sızıldasın, ərsiz də?
  • Ərsiz arvad - cilovsuz at.
  • Əsil al, çirkin olsun, bədəsil gözəl alma.
  • Əsil deyər anlamadım, bədəsil deyər görmədim.
  • Əsil ilə evlən, həsirdə yat.
  • Əsli, nəcabəti olmayana qamçı neylər?
  • Əsil olan əsilliyin itirməz.
  • Əsilsiz söz sahibinə üz qarası gətirər.
  • Əsilsizdən kərəm gəlməz.
  • Əsilsizi dalına alsan da birdir, yerə qoysan da.
  • Əsli bəd olana qamçı olmasın?!
  • Əslində olan nəslində olar.
  • Əslini danan namərddir.
  • Əsnək əsnək gətirər.
  • Ət gətirməyib, küftə istəyir.
  • Ət ilə dırnaq arasına girən iylənər, çıxar.
  • Ətdən olan divara etibar yoxdur.
  • Ətə pul verməz, küftənin böyüyündən yapışar.
  • Ətəyimə qoz tökür, başıma qapaz vurur.
  • ətəyin böyüklər əlindədir.
  • Əvvəl arxı tullan, sonra özünü öy.
  • Əvvəl danış, sonra gül.
  • Əvvəl danışan bilsə ki, sonra danışan nə deyəcək - heç danışmaz.
  • Əvvəl döyək, sonra yeyək.
  • Əvvəl düşün, sonra sonra danış.
  • Əvvəl evin (məscidin) içi, sonra bayırı.
  • Əvvəl qaçan canını qurtarar.
  • Əvvəl qapını döy, sonra qonaq ol.
  • Əvvəl yoldaş, sonra yol.
  • Əvvəl yumruğunu düyünlə, sonra qanmaza söz çatdır.
  • Əvvəl zəhmət çəkən sonra rahat olar.